|
Op mijn weg kwam ik bij een deur
en ik vroeg me af wat daar achter zou zijn.
Wonder boven wonder bleek de deur niet op slot.
Ik was nieuwsgierig en wilde alleen maar even om een hoekje kijken.
Maar Hij zag me en zei: "Je mag wel binnenkomen.
Zeg maar, wat is er aan de hand?
Kom bij Me en vertel Me al je zorgen en problemen
en Ik zal je rust en verlichting geven.
Kom binnen! Doe maar of je thuis bent,"
en Hij maakte een uitnodigend gebaar.
Pas toen zag ik de wonden in zijn handen -
stil en verlegen stond ik daar.
Hij zei: "Je hebt nog zoveel twijfels, zoveel angsten, zoveel vragen.
Dat houdt je tegen om bij Mij te zijn.
Ik weet het, want ik heb al je schuld gedragen,
geef Mij je hart en begin vandaag opnieuw met Mij."
Ik stond daar maar en durfde niet de stap te wagen.
Hij zei: "Geef Mij je hand. Ik houd van jou!" en keek me lachend aan.
En bij het zien van zoviel liefde
kon ik onmogelijk op de drempel blijven staan.
| 
