Het is vandaag de laatste zondag van het kerkelijk jaar. In de RKK wordt vandaag het Hoogfeest van Christus Koning gevierd. Dat heb ik vanochtend medegedeeld aan de gemeente, want we zijn niet zo'n liturgische gemeente.
Ik heb twee kalenders in mijn hoofd. De burgelijke, die begint op 1 januari en eindigt bij 31 december, en de liturgische. Die laatste geeft de structuur aan in mijn (geloofs)leven. Ik houd ervan. Het is een spel. Een spel van feesten en van kleuren.
Christus Koning...
Toch maar eens even opgezocht wat de reden voor de instelling van dit feest was. Het is pas ingevoerd in 1925 door paus Pius XI met als reden dat de maatschappij van die tijd 'steeds meer de rechten loochende die Christus heeft op ieder mens afzonderlijk, op het huisgezin en op heel de samenleving.' (bron: Heiligen van de Romeinse kalender, 1982)
Er is in die bijna 100 jaar niet veel veranderd, nog steeds wordt Christus en daarmee het christendom naar de marge van de samenleving gedreven. Je mag in deze maatschappij (gelukkig) nog wel christen zijn, maar wel onder de voorwaarde dat je je niet te sterk vasthoudt aan je christelijke principes, want dan... volgen er maatregelen... (ik denk even aan de weiger-ambtenaren)
Toen Jezus voor Pilatus stond, vroeg deze Hem: "Ben je koning?"
Jezus zei: "Ja, ik ben koning, maar mijn koningschap is niet van deze wereld."
Duidelijke taal. Maar er zit een consequentie aan vast. Want als Jezus' koningsschap niet van deze wereld is, dan ben ik - christen - ook niet van deze wereld.
Dat is ook wat Jezus gezegd heeft. Wij leven wel in deze wereld, maar zijn niet van deze wereld.
Laten we dat niet vergeten...
spiritus
|